ANGHEL NG BUHAY, ILAW NG TAHANAN

Bilanggo’t alipin nitong kamangmangan,

At pinagkaitan niyong kamalayan.

Sakdal sa dusa, bulag sa kaalaman,

Hanggang sa magningning ang kaliwanagan.

Ikaw ay ang taong sa’kin ay nangalaga,

Nagtatayo sa’kin tuwing ako’y nadarapa.

Ang kaaliwan sa oras na naghihina,

Aking inang giliw, gabay ko’t aking tala.

Paru-parong kay yumi niyong bulaklak,

Mga dahon sa puno’y nagsipapalakpak.

Busilak na pusong sinlambot ng bulak,

Anong panghambing pa ang sayo’y ilalagak?

Ako’y saludo sa iyong kabutihan,

Lakas ng loob at iyong katapatan.

Anumang marating, ay ’di malilimutan,

Anghel sa lupang ako’y pinangalagaan.

Kaya’t buong puso akong nagpupuri,

Sa Diyos kong hari na sa’kin ay may-ari.

Pagkat biyaya ay ang inang kaybuti,

Nagbigay ng buhay, gabay na kapuri-puri.

Ibon man ay huhuni sa iyong kasipagan,

Leon ay mananangis sa iyong kabutihan.

Tala’y magniningning sa iyong katapatan,

O Anghel ng buhay, ilaw ng tahanan.