GUNITA SA PAG-IBIG

Wagas na pag-ibig an gating suyuan,

Lantay at tunay na pagmamahalan.

Maging ating Diyos ay sinasangayunan,

Itong pagsasama at pagiibigan.

Saklob maging Langit nitong ating pagibig,

Sa bawat araw sambit nitong bibig.

Ngunit bakit tila ikaw nanlalamig?

Sa paglipas ng gabi’y wala nang himig.

O aking pagibig, saan na nabaling?

Mula nang aking pagbigyan ang iyong hiling.

Na ‘yong hahanapin pansariling galling,

Dasal ngayon ay bumalik sa’king piling.

Tamis ng pagsuyo’y kay sarap akuin,

Sa bawat araw ay aalalahanin,

Pangako sa iyo’y di kayang baliin,

Na habambuhay, ikaw lang ang ibigin.

Mahal kita O giliw, pangwalang hanggan,

At mananatili anumang dumaan.

Sa hampas ng hangin, apoy o tubig man,

Pagibig sayo’y di mapipigilan.

Nawa’y pag-ibig ng Diyos sa’yoy yumakap,

Gabay at lakas sa iyong pagsisikap.

Maging puso koy bitbitin sa ulap,

Gunita sa pagibig na wagas at ganap.